Ο δρόμος για το Μέσα Χωριό. Δεξιά και αριστερά ξερολιθιές, κυπαρίσσια και παραμέσα οι λεμονιές. Το ποδήλατο πήγαινε ζιγκ-ζαγκ ξυστά στα ντουβάρια. Ορθοπεταλιές στο πηγαιμό, στην επιστροφή τα πόδια μακριά από τα πετάλια και ο κατήφορος συχνά μας πετούσε στα νερά του ποταμού. Που μυαλό! Πάντα κάτι τελευταία στιγμή γίνονταν και τα χέρια δεν έπιαναν έγκαιρα το τιμόνι. Συγκούρδουλοι λοιπόν στον ποταμό. Σχισμένα γόνατα, λεκιασμένα ρούχα. Ποιός νοιαζόταν! Το τέλος του δρόμου βγάζει στα σκαλιά που οδηγούν στον Άγιο Ελευθέριο μετά στον Ταξιάρχη, τέλος στο σπίτι του Ψηλού. Δέντρα, πυκνή βλάστηση και θέα το μοναστήρι. Ο δρόμος έχει μείνει ίδιος (εκτός από την σωλήνα) Τα κυπαρίσσια με απώλειες στέκουν περήφανα. Όλα ήρεμα και γαλήνια. Το Μέσα Χωριό είναι πολύ όμορφο!
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.